و عافيت بخشم در حالى به او سلامتى دهم كه گناهى بر وى نيست و اگر جان او را بگيرم ، وى را در جوار خويش قرار دهم . امام باقر عليه السّلام فرمود : « آيا تو را به يكى از آن 5 خصلتى كه از جمله نيكىها به شمار مىآيد و شما را به بهشت رهنمون مىسازد آگاه كنم ؟ » راوى گفت : بله حضرت فرمود : مخفى نمودن مصيبت و پنهان داشتن آن ، به بهشت رهنمون مىسازد . امام صادق عليه السّلام فرمود : آشكار كردن و اظهار امرى قبل از آن ثبوت و اثبات و انجام آن مايه‌ى تباهى مىگردد . نيز در حديثى از ايشان است كه با دردت كنار بيا ما دامى كه او با تو راه مىآيد و كنار مىآيد . حدّ و حدود شكايت و ناله از بيمارى از امام صادق عليه السّلام در مورد حدود گله و شكايت بيمار پرسيده شد ايشان فرمودند : ممكن است كسى بگويد كه امروز تب دارم و ديشب را هم تا به صبح نخوابيدم ، اين كلام درستى است كه وى بر زبان رانده و شكايت به حساب نمىآيد ، گله و شكايت آن است كه انسان بگويد : به دردى مبتلا گشتم كه هيچ‌كس به مانند آن دچار نشده و يا آنكه بگويد به بيمارى مبتلا شدم كه كسى تا به حال بدان گرفتار نگشته است . بنابراين چنانچه وى بگويد ديشب تا به صبح نخوابيدم و امروز تب دارم و امثال اين‌ها شكايت به حساب نمىآيد . و نيز در حديثى ديگر مىفرمايد : اينكه انسان بگويد « ديشب مريض بودم و يا شب گذشته بيمار شدم ، شكايت نيست ، شكايت آن است كه بگويد : به دردى گرفتار شده‌ام كه هيچ‌كس بدان مبتلا نگشته است » در جايى ديگر مىفرمايد : چون دو ملك مراقب بيمار هر شامگاه به آسمان روند ، پروردگار مىفرمايد : براى بنده‌ام به هنگام بيمارى چه نوشته‌ايد ؟ گويند : گله و شكايت ، خداوند مىفرمايد : اين از انصاف من به دور است كه بنده‌ام را دربند خويش گرفتار سازم و بعد او را از شكايت منع كنم . براى بنده‌ام همان اعمال نيكى را بنويسيد كه در زمان صحت و سلامتيش مىنوشتيد و گناه و خطايى را براى او ثبت نكنيد تا از بند گرفتارى و بلايى كه من براى او فراهم آوردم برهد .